Jak pracować ze Skrzatem
Skrzat (5-6 lat) uczy się przez ruch, grę i krótkie, konkretne zadania. Nie potrzebuje długich wyjaśnień, potrzebuje piłki, miejsca i trenera, który widzi jego próby. Poniżej są zasady, które pomagają w każdej jednostce, także we własnej.
Piłka i ruch cały czas
- Zawodnik uczy się, kiedy działa, a nie kiedy czeka. Każdy ma swoją piłkę albo gra w parze. Krótkie czekanie dwóch, trzech zawodników przez kilkanaście sekund jest w porządku, ale kolejka pięciu i więcej to sygnał, żeby rozstawić drugie stanowisko.
- Gra 1x1 od pierwszej minuty. Bez rozgrzewki bez piłki i bez rozmowy na start. Skrzaty są w ruchu przez większość dnia, więc pełne tempo to ich naturalny stan.
- Najpierw środowisko, które już stoi. Zabawę i grę ustawiaj na polach z pierwszych ćwiczeń, żeby nie tracić czasu na rozstawianie.
Nauka i zabawa mają osobny czas
Skrzaty chętnie zamieniają każde zadanie w zabawę. W czasie nauki (element i technika, fundament) pilnuj zadania, bo inaczej nauka znika. W zabawie możesz za to przemycać naukę: to dobry moment, żeby zawodnik użył dzisiejszego elementu bez myślenia o nim.
Cel, nie sposób
- Mów, co ma się udać, a nie jak to zrobić. “Przeprowadź piłkę przez linię rywala” zamiast “skręć w lewo i przyspiesz”. Decyzja należy do zawodnika.
- Jedna nowość na jednostkę. Jeden nowy element, reszta to utrwalanie.
- Krótkie hasła o efekcie ruchu. “Piłka blisko stopy”, “wyląduj cicho” zamiast opisu, co robi kolano. Jedno albo dwa hasła na ćwiczenie wystarczą.
- Tłumacz wtedy, kiedy zawodnicy czegoś nie rozumieją. Zatrzymaj ćwiczenie na chwilę, powiedz jedno zdanie i wracajcie do gry. Każdy trening wygląda tak samo, także pierwszy.
Rozmowa w przerwie i na zakończenie
- Piłki poza zasięgiem. Kiedy mówisz do grupy, zawodnicy zostawiają piłki kilka metrów dalej i siadają w półkolu przed Tobą. Piłka przy nodze zabiera całą uwagę.
- Najpierw pytania, potem Ty. Zapytaj o poprzednie treningi i o dzisiejszy element, posłuchaj odpowiedzi, a dopiero potem nazwij element prawdziwym terminem piłkarskim. Skrzaty lubią poznawać terminy, więc nie zastępuj ich dziecinnymi metaforami.
- Zakończenie to zaproszenie do refleksji, nie egzamin. Pytania otwarte (“co”, “kiedy”, “jak”, “dlaczego”), także o to, co zawodnikowi dziś wyszło. Bez ocen kolegów.
Motywacja i atmosfera
- Świętuj próbę, nie tylko sukces. Kiedy coś jest trudne, nazwij to, powiedz, że nie musi wyjść od razu, i daj jedną konkretną wskazówkę.
- Nie obiecuj nagród ani punktów w tym, co mówisz zawodnikom. Zawodnicy rozumieją to dosłownie i zaczynają grać o nagrodę. Zamiast tego zaproś do obserwacji: “Po treningu sami powiecie, co Wam wychodziło”.
- Porównuj działania, nie zawodników. “Podanie dało Ci więcej miejsca niż drybling” zamiast porównania z kolegą. Nie proś zawodników, żeby oceniali technikę kolegów.
Bezpieczeństwo i hala
Od końca października do marca trenujemy na hali: mniejsze pola, mniej prędkości z piłką, więcej techniki i kontroli piłki, bo upadek na hali boli. W bronieniu uczymy odbioru piłki stopą i ciałem, bez biegania na rywala na raz.