Przejdź do głównej zawartości

Ochrona piłki przed podchodzącym rywalem

Piłka jest przy Twojej nodze, a rywal nie rzuca się na Ciebie. Podchodzi powoli, krok po kroku, skracając dystans i czekając, aż zrobisz pierwszy ruch. W takiej chwili wielu zawodników traci cierpliwość i rusza za wcześnie - i dokładnie na to rywal czeka.

Niska pozycja i cierpliwość: ochrona piłki przed podchodzącym rywalem

Zostajesz nisko: kolana ugięte, biodra obniżone, tułów lekko pochylony do przodu. Piłka jest blisko Ciebie, pod pełną kontrolą, a jedną stopę masz za nią, gotową do szybkiego startu. Nie spieszysz się - to Ty decydujesz, kiedy ruszysz, nie rywal. Nie zdradzasz też, w którą stronę zamierzasz pobiec: ani barkiem, ani wzrokiem, ani ustawieniem stopy.

Kiedy rywal jest już blisko, przeciągasz piłkę podeszwą do tyłu, jakbyś szurał nią po trawie, tak żeby wysunęła się z zasięgu jego nogi. Zyskujesz w ten sposób czas i nowy kąt. Dopiero wtedy wybierasz kierunek i dynamicznie startujesz w stronę wolnego miejsca.

Wytrzymaj o sekundę dłużej niż rywal

Zacznij od ćwiczenia w parach: partner podchodzi do Ciebie powoli i na początku nie próbuje zabrać piłki. Ty czekasz w niskiej pozycji, wycofujesz piłkę podeszwą, a potem odjeżdżasz w bok, pod kątem prostym do tego, skąd przyszedł. Kiedy to się udaje, partner może podchodzić szybciej, a w małej grze jeden na jeden obrońca zaczyna wolno i nie rzuca się na piłkę, dopóki nie jest naprawdę pod Twoją kontrolą.

Na koniec przenieś to do prawdziwej gry. Każdy rywal, który nie biegnie na Ciebie z impetem, tylko się do Ciebie skrada, to okazja, żeby wytrzymać o sekundę dłużej niż on i ruszyć dopiero wtedy, kiedy sam tego chcesz.

Do przemyślenia

Zwróć uwagę, czy przed wycofaniem piłki zdradziłeś kierunek ciałem - barkiem, wzrokiem albo stopą. Rywal, który nie wie, dokąd pobiegniesz, musi zgadywać.