Krótkie prowadzenie piłki
Jedno ustawienie na lekcje krótkiego prowadzenia: stanowiska z ćwiczenia 1, każdy zawodnik z piłką. Najpierw piłka blisko stopy na własnym torze (prosto, slalomem, z nawrotem, podeszwą), potem wśród innych zawodników: im mniej miejsca i im bliżej są inni, tym krócej prowadzimy piłkę i częściej unosimy głowę. Co minutę zmieniamy nogę prowadzącą: lewa, prawa.
Na gwizdek pierwsi z par prowadzą piłkę do końca pola, liczą dotknięcia i zatrzymują ją podeszwą za linią przed kolejnym gwizdkiem po 10 s. Ten gwizdek wysyła drugich, a pierwsi wracają slalomem.
Para staje na przeciwnych końcach pola. Na gwizdek obaj zawodnicy prowadzą piłkę na drugi koniec, w pierwszej żółtej bramce przechodzą na drugą stronę, w kolejnej wracają.
Z przeciwnych końców każdy prowadzi piłkę przez bramkę bliżej siebie i zatrzymuje ją podeszwą. Potem przeciąga ją podeszwą tyłem (3 razy) na swoją stronę, obraca się i prowadzi piłkę na drugi koniec pola, bez presji czasu.
Zawodnik toczy piłkę podeszwą do przodu, małymi krokami, tak że piłka nie odjeżdża od stopy, a za linią zatrzymuje ją podeszwą. Z powrotem prowadzi ją podeszwą drugiej nogi. Trener stopniuje trudność: najpierw wolno do przodu, potem szybciej, a na koniec podeszwą w bok, wokół stożków.
Wykorzystujemy 6 pól z ćwiczenia 1 jako jeden wspólny pas: każdy zawodnik prowadzi własną piłkę po całej długości pasa i sam wybiera drogę, mijając kolegów. Po pierwszej odmianie trener zwęża pas, a do prowadzenia dochodzi najpierw zadanie na polecenie trenera, potem zmiana kierunku na gwizdek. Wszyscy prowadzą piłki po całym pasie 35x10m i sami wybierają drogę, mijając kolegów bez kontaktu. Trener stopniuje trudność: najpierw swobodne prowadzenie w całym pasie, potem węższy pas i zadanie na polecenie trenera, a na koniec zmiana kierunku na gwizdek.
Trzy sąsiednie pola z ćwiczenia 1 to jeden pas, w którym wszyscy prowadzą swoje piłki i sami wybierają drogę między kolegami. W każdej odmianie zawodnik musi oderwać wzrok od piłki: żeby zobaczyć stożek trenera albo wolne miejsce. Trener stoi obok pasa i co kilka sekund podnosi stożek w innym kolorze. Zawodnicy prowadzą piłki w tłoku, mijają się bez kontaktu i głośno nazywają kolor, nie przerywając prowadzenia. Trener stopniuje trudność: najpierw zawodnicy wołają kolor stożka trenera, a na koniec kolor oznacza zadanie.
Pas zmniejszamy do 2 pól. Połowa grupy staje z piłkami na jednej linii, połowa na przeciwnej. Na gwizdek wszyscy zamieniają się stronami: mijają się w środku pasa, szukają wolnego miejsca między kolegami i zatrzymują piłkę podeszwą za linią.
Dwie pary z sąsiednich stanowisk łączą się w czwórkę. Dwa stożki dzielą jedno pole z ćwiczenia 1 na dwa kwadraty, a czterech zawodników z piłkami jest w jednym z nich. Każdy prowadzi piłkę krótko, dotyka jej przy każdym kroku i patrzy, gdzie jest wolne miejsce, żeby na nikogo nie wpaść i nie wyjechać z kwadratu. Czterech zawodników prowadzi piłki w jednym kwadracie, każdy własną drogą. Piłka jest przy stopie przy każdym kroku, a głowa co chwilę w górze. Trener stopniuje trudność: najpierw czwórka w kwadracie, potem zamiana kwadratów, a na koniec cztery narożniki.
Wskazówki:
- “głowa w górze”, “widzisz kolegów?”
- “Jak zauważyłeś, że ktoś jest blisko?”
- chwalimy spokojne ominięcie kolegi bez zwalniania